De aflevering van Zembla Gegijzeld tijdens de nachtdienst gaat over agressie op de werkvloer.
Ik loop sinds eind vorige eeuw al rond in het landschap van Zorg en Welzijn en deze aflevering vond ik dan ook indrukwekkend en tegelijkertijd schokkend teleurstellend omdat er blijkbaar nog niets veranderd is.
In deze aflevering
Scheldpartijen, bedreigingen en zelfs vechtpartijen met patiënten. Drie op de vier zorgverleners krijgt te maken met agressie op het werk. Wat gebeurt er als zij hierdoor fysiek of mentaal gewond raken? Wie zorgt er voor hen als de angst blijft en de nachtmerries aanhouden?
In Zembla vertellen verpleegkundigen die gewurgd en gegijzeld werden door patiënten, hun verhaal. Vastgelopen door deze agressie op de werkvloer voelen ze zich niet alleen onveilig, maar ook in de steek gelaten. Goede nazorg lijkt afhankelijk van de individuele leidinggevenden en financiële hulp blijft vaak uit. Dit gebrek aan steun zorgt voor een nieuw trauma.
https://www.bnnvara.nl/zembla/artikelen/gegijzeld-tijdens-de-nachtdienst
Wat ik pijnlijk herkenbaar vond was het gebrek aan nazorg, op papier heb je recht op een veilige werkplek en zouden er mogelijkheden zijn maar in de praktijk trekt iedereen snel zijn keutel in.Blijkbaar is het in de zorg moeilijk om voor elkaar te zorgen.
Als je thuis komt te zitten na een incident is het nog steeds zo dat je het zelf mag uitzoeken en het ineens heel stil wordt, wanneer je weer in beeld komt is het verhaal omgedraaid dat je het zelf veroorzaakt hebt. Want.. wat heb jij verkeerd gedaan dat het gedrag getriggerd is?Of dat het verhaal zo omgedraaid is dat je gepsychologiseerd wordt en je blijkbaar psychische problemen hebt wat dit incident heeft veroorzaakt.
Vroeger werd het bestempeld als zwakte en onproffesioneel:
0 Je moet wel ergens tegen kunnen.
0 Het hoort bij je werk.
0 Je bent te gevoelig
0 Je bent te direct/te veel
0 Je moet wel professioneel blijven(lees een harnas hebben)
0 Zit je daar nog steeds mee?(2 maanden na incident)
0 Je het wel een plekje moet gaan geven..
Zie je hier de omkering?
Onlangs zag ik weer de hele carrousel aan tactieken voorbij komen. En ben ik de afgelopen maanden op onderzoek uit gegaan hoe het geweld had kunnen stoppen en wat er überhaupt is gebeurt.
Je kunt ineens in een mijnenveld terecht zijn gekomen en dan is het meer dan fijn dat iemand het veld waarin je staat mee bekijkt,waar sta je en hoe nu verder?
Daarvoor had ik kundige mensen nodig en ik prijs mijzelf gelukkig dat ik sterke en slimme mensen om mij heen heb kunnen verzamelen om mee te sparren in de personen van o.a een Bedrijf Maatschappelijk Werkster en Specialist Verzuimconsulent.
Duidelijk werd, we pikken het niet meer.
#KOPP
Ik sta al jaren naasten bij die het niet meer pikken en genoeg hebben van het gestoorde gedrag waar ze mee te maken hebben en beleven. Al meer dan een decennia heb ik ervaring met bijzonder en schadelijk gedrag wat ouders(verborgen)kunnen vertonen en hun kinderen beschadigen door hun psychische problemen. De intimatie, de valse beschuldigingen, de (passieve)agressie, de omkering(gaslighting).
Het belangrijkste is en blijft dat je het gevoel hebt dat je iemand naast je hebt die je gelooft en met je mee kijkt om de situatie te duiden en mee loopt om alles in de goede volgorde te zetten.
Herstel
Kortom, ik kan er een boek over schrijven….oh wacht!
Dat ga ik doen en Inge Van der Vies helpt mij daarbij. Naast dat ze haar eigen levensverhaal in een boek heeft uitgebracht ,heeft ze ook een fantastisch cursus wat een heel fijne houvast is om op verhaal te komen.
Online cursus Levensverhaal schrijven
Positief is dat het allemaal materiaal is geworden om er uiting aan te gaan geven, te mogen uitspreken en het een plekje te gaan geven..
En zoals Jim van Os het zo mooi concludeerde in Zomergasten
https://npo.nl/luister/podcasts/172-vpro-zomergasten/145068
Herstel is een nieuw evenwicht vinden..
En met het schrijven ben ik er zeker van dat ik mijn evenwicht al schrijvende weer ga vinden.
